<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rdf:RDF xmlns="http://purl.org/rss/1.0/" xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<channel rdf:about="http://hdl.handle.net/20.500.12566/565">
<title>Ağız ve Diş Sağlığı Programı / Oral and Dental Health Program</title>
<link>http://hdl.handle.net/20.500.12566/565</link>
<description/>
<items>
<rdf:Seq>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/20.500.12566/2206"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/20.500.12566/2204"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/20.500.12566/2202"/>
<rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/20.500.12566/2201"/>
</rdf:Seq>
</items>
<dc:date>2026-04-05T22:45:15Z</dc:date>
</channel>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/20.500.12566/2206">
<title>Characterization of biosynthesized cupper nanoparticles using orange (citrus sinensis) fruit extracts and their synergistic activity with antibiotics</title>
<link>http://hdl.handle.net/20.500.12566/2206</link>
<description>Characterization of biosynthesized cupper nanoparticles using orange (citrus sinensis) fruit extracts and their synergistic activity with antibiotics
Bilgiç, Erdi
Green chemistry, which offers environmentally friendly and low-cost production with the rich phytochemical properties of plants, has an important place in nanoparticle synthesis. In this study, orange (Citrus sinensis) fruit extracts were preferred for the synthesis of copper nanoparticles (CuNP) due to the effect of ascorbic acid contained in it. The biosynthesis of CuNPs was observed by UV-Vis spectrophotometry and their morphology by transmission electron microscopy (TEM). The formation of CuNPs was confirmed by XRD. The UV-Vis absorbance spectrum of CuNPs gives a single peak at 635 nm. The average size of CuNPs, which were understood to have a spherical shape according to TEM images, was measured as 21.50 ± 8.70 nm. According to XRD results, CuNPs; corresponding to (111), (200) and (220) surfaces; have face-centered cubic structure (FCC) at 44.3150, 51.2150 and 74.7850. The antibacterial activity of CuNPs was determined by the disc diffusion method, and synergistic effects comparable to antibiotics were observed on the gram (+) bacteria Staphylococcus aureus ATCC 29213 and gram (-) bacteria Escherichia coli ATCC 25922.
</description>
<dc:date>2024-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/20.500.12566/2204">
<title>Characterization and antibacterial activities of nickel oxide nanoparticles biosynthesis using walnut (carya Illinoensis) leaf extracts</title>
<link>http://hdl.handle.net/20.500.12566/2204</link>
<description>Characterization and antibacterial activities of nickel oxide nanoparticles biosynthesis using walnut (carya Illinoensis) leaf extracts
Bilgiç, Erdi
In this study, the biosynthesis of nickel oxide (NiO) nanoparticles and their antibacterial activities were investigated using walnut plant leaf extract. The synthesized nickel oxide (NiO) nanoparticles were analyzed using UV-Visible (UV-Vis), X-ray diffractometer (XRD) and transmission electron microscopy (TEM). The XRD graph provides information about the crystal structures of the (111), (200), (220), (311) and (222) planes. UV-Vis absorbance spectra give a single peak with a peak value of 345 nm. The peak value of the absorbance spectrum at 345 nm is related to Ni/NiO nanoparticles, and the fact that they give a single peak value is related to the spherical shape of the particle. As confirmed by TEM images, NiO nanoparticles have a spherical shape and an average size of 45.25 ± 9.50. The antibacterial activities of NiO nanoparticles were determined by the disk diffusion method, and NiO nanoparticles show more antibacterial properties against the gram-positive (+) bacteria Staphylococcus aureus than the gram-negative (-) bacteria Escherichia coli.
</description>
<dc:date>2024-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/20.500.12566/2202">
<title>Bilateral meme kanseri radyoterapisinde alan İçinde alan ve yoğunluk ayarlı radyoterapi tedavi planlama tekniklerinin dozimetrik açıdan karşılaştırılması</title>
<link>http://hdl.handle.net/20.500.12566/2202</link>
<description>Bilateral meme kanseri radyoterapisinde alan İçinde alan ve yoğunluk ayarlı radyoterapi tedavi planlama tekniklerinin dozimetrik açıdan karşılaştırılması
Karakoç, Melike; Çoker, Eylem Gülce; Bilgiç, Erdi
Bilateral meme kanseri radyoterapisi oldukça karmaşık bir süreç olmasının yanı sıra tedavi süresi ve sonrasındaki aşamalarda bazı komplikasyonlar gözlenebilmektedir. Bu komplikasyonları en aza indirmek ve tümör kontrolü için uluslararası kabul kriterlerine göre tedavi planları yapılarak gerekli sınırlar içerisinde kalmak gerekmektedir. &#13;
Bu çalışmada, alan içinde alan (FinF) ve yoğunluğu ayarlanabilir radyoterapi teknikleri (YART) yardımıyla 10 adet bilateral meme kanseri tanısı konulmuş hastaya ait radyoterapi tedaviler planlanmıştır. Değerlendirilme aşamasında, hedef hacimlerin Dmax, V47.5,V50, D1, D2, D50 ve D98 doz değerleri incelenerek konformite ve homojenite indeksleri dozimetrik olarak karşılaştırılmıştır. Ayrıca risk organ dozları (RAO) karşılaştırılarak, her iki tedavi tekniği için avantajlı ve dezavantajlı durumlar belirlenmiştir. Tedavi planları ve kalite kontrolleri, uluslararası kabul kriterlerine göre değerlendirilmiştir. &#13;
Bilateral meme kanseri radyoterapisinde birçok teknik geliştirilmiştir ancak tanjansiyel açılarla FinF tekniğinin kullanılması hala önemini korumakta ve tercih edilmektedir. Bu çalışma, YART ve FinF tekniklerine ait karşılaştırma verilerine bakılarak hedef üzerindeki homojen doz dağılımı, RAO dozları, tedavi süresi ve güvenilirliği vb. faktörlerin göz önüne alınarak değerlendirilmiştir. Çalışma verileri neticesinde FinF tedavi planlarının RAO dozları daha düşük çıkmıştır. Tedaviye ait alan sayıları, segment sayıları ve tedavi süresi bakımından daha avantajlı bulunmuştur. Ancak tümör doz dağılımına bakıldığında doz sarımı, homojen doz dağılımı açısından YART tedavi planları daha kullanışlıdır. Bunun yanı sıra YART tedavi planlarında RAO dozları protokol ve literatürle uyumlu bulunmuştur. Tedavi süresi, segment sayısının çokluğu ve plan kalite kontrolü için geçen süreden dolayı dezavantajlı bulunmuştur.
7. Uluslararası Marmara Bilimsel Araştırmalar ve İnovasyon Kongresi (27-28 Ocak, 2024 : İstanbul/Türkiye)
</description>
<dc:date>2024-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="http://hdl.handle.net/20.500.12566/2201">
<title>Yeşil sentezlenen gümüş nanopartikülerinin meme kanser (MCF-7) hücreleri ve meme epitel (HBL100) hücreleri üzerindeki sitotoksisitesinin belirlenmesi</title>
<link>http://hdl.handle.net/20.500.12566/2201</link>
<description>Yeşil sentezlenen gümüş nanopartikülerinin meme kanser (MCF-7) hücreleri ve meme epitel (HBL100) hücreleri üzerindeki sitotoksisitesinin belirlenmesi
Bilgiç, Erdi
Silybum marianum (SM) ve içeriğindeki slymarinin karaciğer üzerinde oluşan toksisitenin azaltılması konusunda etkili olabileceği yönünde ve gümüş bazlı ilaçların ilk olarak karaciğer üzerinde sitotoksisite oluşturacağı şeklinde çalışmalar mevcuttur. Bu nedenle gümüş nanopartikül (Ag NP)’lerin oluşturabileceği karaciğer toksisitesini azaltmak açısından bu çalışmada SM, AgNP’lerin kaplanmasında tercih edilmiş ve SM ile Ag NP’lerin kolay ve ucuz sentezi gerçekleştirilmiştir. Ag NP’lerin oluşumu UV-Vis Spektrofotometresi ile izlenmiş ve boyut dağılımları Zetasizer Boyut Analizörü, morfolojik özellikleri ise Taramalı Elektron Mikroskobu  (SEM) ile belirlenmiştir. Ag NP’lerin sulu çözeltileri,  432 nm’de zamanla artan tipik yüzey plazmon rezonans (SPR) pikleri sergiler. 720 dk da stabil hale gelen pikler nanopartiküllerin boyut kararlığına ulaştığını ve spektrumların sadece bir tek SPR pikine sahip olmaları nanopartiküllerin küresel şekle sahip oldukları hakkında bilgi verir.  Sentezden 1 ay sonra Ag NP boyutlarında önemli bir değişiklik olmadığı ve NP boyutlarının 55-85 nm arasında olduğu gözenmiştir. Ag NP’lerin meme epitel hücreleri (HBL100) ve meme kanser hücreleri (MCF7) üzerindeki sitotoksisitesi MTT testi ile belirlenmiştir. Meme epitel hücrelerine karşı daha az sitotoksisite sergileyen Ag NP’lerin MCF7 hücrelerine karşı daha fazla sitotoksik olduğu gözlendi. Çalışma verilerimize göre Ag NP’lerin sağlıklı hücrelere oranla meme kanser hücrelerine karşı daha fazla sitotoksisite oluşturacağı kanısındayız. Dahası Ag NP’lerin sentezi ve in vivo sitotoksisite çalışmaları için SM’yi iyi bir aday olarak öneriyoruz.
1. Bilsel International Aspendos Scientific Researches Congress (24-25 February, 2025 : Antalya, Turkey)
</description>
<dc:date>2024-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
</rdf:RDF>
