http://hdl.handle.net/20.500.12566/426 Mon, 06 Apr 2026 15:41:21 GMT 2026-04-06T15:41:21Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/1831 Anonim şirkette yönetim kurulunun ibrası ve ibranın hukuki sonuçları Ocak Doğan, Nida 6102 sayılı yeni Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre, Anonim şirket yönetim kurulu üyelerinin bir hesap dönemi içindeki işlemlerinden doğan ekonomik, hukuki sonuçlar ve bu hukuki sonuçlar itibariyle sorumluluktan kurtulması anlamına gelen ibra işlemi ile ibra işleminin hukuki sonuçları incelenmiştir. Yönetim kurulunun ibrası hükümleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanundaki “sulh” kavramı ile karşılaştırılma yapılarak ifade edilmiştir. İbra kararının kapsamı ve sonuçları üzerinde detaylı şekilde durulmakla birlikte çalışmamızın yazımında, benzer konularda yazılan yüksek lisans, doktora tezlerinden ve şirketler hukuku kitaplarından yararlanılmıştır.; According to the provisions of the new Turkish Commercial Code No. 6102, the economic and legal consequences arising from the transactions of the members of the board of directors of the joint stock company within an accounting period and the legal consequences of the acquittal, which means the release from liability in terms of these legal consequences, have been examined. The provisions of the discharge of the board of directors are expressed by comparing the concept of "peace" in the Turkish Code of Obligations No. 6098. While the scope and consequences of the release decision are discussed in detail, master's and doctoral theses and corporate law books written on similar subjects were used in the writing of our study. Sun, 01 Jan 2023 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/1831 2023-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/1800 Kiracının erken tahliyesinin hukuki sonuçları Gümüş, Pelin Çalışmamızda kiracının taşınmazı kendi isteği ile erken tahliye etmesi, kiraya verenin kiracıdan kaynaklı sebeplerle kiracıyı erken tahliye etmesi ve erken tahliye sonucunda ortaya çıkan zararın tazmini konuları incelenmiştir. Tezimizin konusu “Kiracının Erken Tahliyesinin Hukuki Sonuçları”dır. Bu konuya ilişkin öğretideki görüşler ile özellikle Yargıtay ve zaman zaman da Bölge Adliye Mahkemelerinin uygulamaları ele alınmıştır. İnceleme yapılırken bir yandan da yürürlükten kalkmış bulunan eski Borçlar Kanunu ve Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanunun konumuzla ilgili hükümleriyle gereken mukayese de yapılarak erken tahliyenin hukuki sonuçları bir bütün açıklanmış ve değerlendirilmiştir. Öncelikle kira sözleşmesinin kurulması açıklanmıştır. Kira sözleşmesinin tarafları, temsil durumu, belirli süreli ve belirsiz süreli kira sözleşmeleri ele alınmıştır. İkinci olarak erken tahliye nedenleri irdelenmiştir. Burada fesih, ikale yolu ile sona erdirme, dava yolu, sözleşmeden dönme, sözleşmenin iptali, ibra ve takas ile kira sözleşmesini sona erdirme durumlarından incelenmiştir. Son olarak erken tahliyenin hukuki sonuçları incelenmiştir. Bu incelemeler yapılırken konuyla ilgili Yargıtay ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına ilgili bölümlerde yer verilmeye çalışılmıştır. Kiracının erken tahliyesi halinde çözülmesi gereken sorunlar bulunmaktadır. Bunlar her iki tarafı da ilgilendiren sorunlardır. Kiraya verenin, sözleşmenin kalan süresi için kira geliri kaybı, bu kaybın telafi edilmesi yolları, kiracının uğrayabileceği zararlar gibi çözülmesi gereken sorunlar bulunmaktadır. Yargıtayın bu konularda kiracının sorumluluğunu mümkün mertebe hafifletme eğilimi içinde olduğu görülmektedir. Yargıtayın bu eğiliminin 6098 sayılı Kanunun yapılış sürecinde bir ölçüde Kanuna da yansıdığını görmekteyiz.; In this study, the issues such as the early eviction of the immovable by the tenant, the early eviction of the tenant by the lessor due to the reasons arising from the tenant, and the compensation of the damages resulting from the early eviction were examined. The subject of our thesis is "Legal Consequences of the Tenant's Early Eviction". The views in the doctrine on this subject and the practices of the Court of Cassation and sometimes the Regional Courts of Appeal are discussed. During the examination, the legal consequences of early eviction were explained and evaluated as a whole by making the necessary comparison with the provisions of the former Code of Obligations and the Law on Real Estate Rentals, which have been abolished. First of all, the establishment of the lease agreement is explained. The parties to the lease agreement, the representation status, fixed-term and indefinite-term lease contracts are discussed. Secondly, the reasons for early release were examined. Here, termination, termination by mutual rescission, litigation, withdrawal from the contract, cancellation of the contract, discharge and exchange and termination of the lease contract are examined. Finally, the legal consequences of early release were examined. While making these examinations, the decisions of the Court of Cassation and the Regional Court of Justice have been tried to be included in the relevant sections. In case of early eviction of the tenant, there are problems that need to be resolved. These are issues that concern both sides. There are problems that need to be resolved such as loss of rental income for the remaining term of the contract, ways to compensate for this loss, and damages that the lessee may suffer. It is seen that the Supreme Court tends to alleviate the tenant's responsibility as much as possible in these matters. We see that this tendency of the Court of Cassation was reflected in the Law to a certain extent during the making of Law No. 6098. Sun, 01 Jan 2023 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/1800 2023-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/1796 Türk hukukuna göre mirasçılıktan cezai çıkarma Çalhan, Tevfik Yasin Çalışmamızın konusu olan mirasçılıktan çıkarma, 4721 sayılı TMK’nun 510 ve 513. maddeleri arasında düzenlenir. Mirasçılıktan çıkarma mirasbırakanın, ölümünden sonra sonuç doğurması amacıyla yapabileceği hukuki işlemlerden biridir. Böylece mirasbırakan kanunda sınırlı sayıda tespit edilen saklı paylı mirasçılarını, belirli sebeplerin varlığı durumunda gerekli şekil şartlarına da uyarak mirasından tamamen veya kısmen uzaklaştırır. Mirasçılıktan çıkarma, biri cezai çıkarma diğeri koruyucu çıkarma olmak üzere iki türlüdür. Mirasçılıktan çıkarma türlerinden uygulamada cezai amaçlı mirasçılıktan çıkarmaya sıklıkla başvurulduğundan çalışmamızı ağırlıkla cezai amaçlı mirasçılıktan çıkarma oluşturmuştur. Mirasçılıktan çıkarma öncelikli olarak, genel bir bakış açısı ile kavram olarak ele alınıp, bu bağlamda mirasçılıktan çıkarmanın tanımı ve unsurları, benzer Miras Hukuku kavramları ile karşılaştırılması ve mirasçılıktan çıkarmaya ilişkin hükümlerinin Türk Hukukunda yeri ve uygulama alanı üzerinde durulacaktır. Çalışmamızın diğer bölümlerinde, mirasçılıktan çıkarmanın şartları, geçerli çıkarmanın hukuki sonuçları, mirasçılıktan çıkarmanın geçersizliği ve buna bağlanan hukuki sonuçlar, ele alınıp adı geçen bu ana başlıklar altında beliren ve mirasçılıktan çıkarmaya özgü hukuki sorunlar irdelenerek, varılan sonuçlar ortaya konulmaya çalışılacaktır.; The subject of our study, disinheritance, is regulated between articles 510 and 513 of the TMK numbered 4721. Removal from heirship is one of the legal actions that the legator can do in order to have consequences after his death. Thus, the legator removes the heirs with reserved shares, which are determined in a limited number in the law, from the inheritance completely or partially by complying with the necessary form conditions in the presence of certain reasons. There are two types of expulsion from inheritance, one being punitive removal and the other protective removal. Our study mainly consists of removing from heirship for criminal purposes, since it is often used in practice to remove from heirship for criminal purposes. Inheritance will be handled primarily as a concept with a general point of view, and in this context, the definition and elements of disinheritance, its comparison with similar concepts of inheritance law, and the place and application area of the provisions on disinheritance in Turkish Law will be emphasized. In the other parts of our study, the conditions of exclusion from heirship, the legal consequences of valid exclusion, the invalidity of exclusion from inheritance and the legal consequences connected to it, the legal problems that appear under these main headings and that are specific to exclusion from inheritance will be examined and the conclusions reached will be tried to be revealed. Sun, 01 Jan 2023 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/1796 2023-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/1794 Türk hukukuna göre boşanmada manevi tazminat Çelik Çalhan, Selin Günümüzde nüfus artışı ile birlikte çeşitli faktörler ailelerin kopmasına ve buna bağlı olarak dağılmasına sebep olmaktadır. Aile kavramının önemli olması ülkelerin bu hususta farklı düzenlemeler getirmesini zorunlu kılmıştır. Bu düzenlemelerin amacı aile kurumunun korunması olup hâkime de önemli yetkiler verilmiştir. Türk hukukunda 4721 sayılı TMK’nun 118 ve 494’ncü maddeleri arasında aile hukuku düzenlenmiştir. Böylece son derece öneme sahip olan aile kurumu koruma altına alınmıştır. İnsanoğlunun tarihin başından beri birlikte yaşama, birlikte olma içgüdüsü taşıması yardımlaşma, dayanışma ve güvenlik gibi ihtiyaçlarının bir sonucu olmuştur. Sağlam bir toplumun oluşması için sağlıklı ailelerin varlığı gerekmektedir. Aile kurumuna önem verilmemesi halinde de o toplumlarda çöküntü kaçınılmaz olacaktır. Dar anlamda aile karı kocadan oluşmakta olup geniş anlamda ise karı kocanın yanında onların çocukları da dahil olmaktadır. Elbette aile kavramını daha da genişlettiğimizde karı, koca, çocuklar ve onların hısım olarak bağlı olduğu kişileri de dahil edebiliriz. Çağdaş toplumlar aileye her zaman önem verip bu hususta gerekli düzenlemeleri yapmışlardır. 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 41. maddesinde; "Aile Türk toplumunun temelidir. Devlet, ailenin huzur ve refahı ile özellikle ananın ve çocukların korunması ve aile planlamasının öğretimi ile uygulanmasını sağlamak için gerekli tedbirleri alır; teşkilatı kurar" diyerek devletin güçlü olması ve toplumun oluşumunda ailenin önemini ve bunun için Devletin aile ile ilgili sorumluluğu belirtilmiştir. Yine İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nin 16. maddesinde, ailenin, toplumun doğal ve temel birimi olduğu, toplum ve devlet tarafından korunacağı belirtilmiştir. Nişanlılık veya evliliğin sona ermesinin hukuki sonucu olarak taraflar birbirinden maddi ve manevi tazminat talep edebilmektedir. Bu çalışmamızda boşanma hukukunda manevi tazminat konusuna değineceğiz. Manevi tazminat davalarında, zararın miktarı tam olarak belirlenemeyeceği için elbette bu durumda hâkime takdir yetkisini tanınmıştır. Zira mevcut manevi zararı net bir şekilde belirlemek imkansız olduğundan hakim kendi takdirine göre bir değer belirleyecektir. Elbette manevi tazminat talebinin kabulü için ortada kişilik hakkının ihlali ve bir zarar olmalıdır. Boşanmanın hukuki sonuçlarının bazısı hakim tarafından resen karar verilirken bazıları ancak talep söz konusu ise karar verilmektedir. Çalışma konusu olan boşanma sonucu istenen manevi tazminat, ancak davacının talebi halinde verilecektir. Manevi tazminat dendiğinde akla manevi zarar gelmektedir. Çalışmamızda manevi zararın ne olduğunu ve hangi durumlarda zarar tazminat istemine sebep olmakta açıklamaya çalışacağız. Manevi zararın tanımı bakımından da ortak bir payda bulunmamakta farklı görüşler baş göstermektedir. Bu konuda mevcut görüşlere değinecek olursak, tatmin, ceza, telafi, önleme ve caydırma, denkleştirme görüşü olarak belirtilebiliriz. Maddi ve manevi tazminatın veriliş amacı bakımından farklılıklar mevcuttur. Manevi tazminat kişinin ruh sağlığına yönelik saldırının karşılığı olarak verilmelidir. Manevi tazminatın veriliş amacı, kişilik haklarının haksız saldırıya uğramasıyla oluşan ruhsal sarsıntının iyileştirilmesidir. Bu kapsamda, boşanma sebebine bağlı meydana gelen manevi zararın hukuki niteliği, özellikleri, hangi şartlar sağlanırsa talep edilebileceği, miktarının tespitinin nasıl yapıldığı ve usule ilişkin bilgiler çalışmamızda yer almış, kişilik hakkının ne olduğuna değinilmiş, Yargıtay kararlarına da değinilerek konu ayrıntılı olarak incelenmiştir.; Today, with the increase in population, various factors cause families to break up and break up accordingly. The importance of the concept of family necessitated countries to introduce different regulations in this regard. The purpose of these regulations is the protection of the family institution and important powers are given to the judge. In Turkish law, family law is regulated between articles 118 and 494 of the TMK numbered 4721. Thus, the family institution, which is of utmost importance, has been taken under protection. The instinct of human beings to live together and be together since the beginning of history has been a result of their needs such as cooperation, solidarity and security. The existence of healthy families is necessary for the formation of a healthy society. If the institution of family is not given importance, collapse will be inevitable in those societies. In the narrow sense, the family consists of husband and wife, and in the broad sense, besides the husband and wife, their children are also included. Of course, when we expand the concept of family even more, we can include husband, wife, children and their relatives as well. Contemporary societies have always given importance to the family and made the necessary arrangements in this regard. In the 41st article of the 1982 Constitution of the Republic of Türkiye; "Family is the foundation of Turkish society. The state takes the necessary measures to ensure the peace and welfare of the family, especially the protection of the mother and children, and the teaching and implementation of family planning; it establishes the organization," to ensure the strength of the state and the importance of the family in the formation of the society, and the State's responsibility for the family for this. specified. Again, in Article 16 of the Universal Declaration of Human Rights, it is stated that the family is the natural and basic unit of society and that it will be protected by society and the state. As a legal consequence of the dissolution of engagement or marriage, the parties may claim material and moral compensation from each other. In this study, we will touch on the issue of non-pecuniary damage in divorce law. Since the amount of damage cannot be determined exactly in cases of nonpecuniary damage, of course, in this case, the judge has been given discretionary power. Because it is impossible to clearly determine the existing moral damage, the judge will determine a value at his own discretion. Of course, for the moral compensation claim to be accepted, there must be a violation of personal rights and a damage. While some of the legal consequences of divorce are decided ex officio by the judge, some are decided only if there is a demand. The moral compensation requested as a result of the divorce, which is the subject of the study, will only be given upon the request of the plaintiff. When moral compensation is mentioned, moral damage comes to mind. In our study, we will try to explain what non-pecuniary damage is and in which cases it causes a claim for damages. There is no common denominator in terms of the definition of non-pecuniary damage, and different opinions arise. If we refer to the existing views on this subject, we can be stated as the view of satisfaction, punishment, compensation, prevention and deterrence, equalization. There are differences in terms of the purpose of giving pecuniary and nonpecuniary compensation. Moral compensation should be given in return for the attack on the mental health of the person. The purpose of giving moral compensation is to heal the mental trauma caused by the unjust attack of personal rights. In this context, the legal nature of the non-pecuniary damage due to the reason for divorce, its characteristics, the conditions under which it can be claimed, how the amount is determined and procedural information are included in our study, what is the right of personality is mentioned, and the subject is examined in detail by referring to the decisions of the Supreme Court. Sun, 01 Jan 2023 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/1794 2023-01-01T00:00:00Z