http://hdl.handle.net/20.500.12566/25 Mon, 13 Apr 2026 12:26:52 GMT 2026-04-13T12:26:52Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/2464 Designing with medium: Exploring the agency of representational media in architectural design Gülle, Alper; Uluoğlu, Belkıs This study attempts to elucidate the relative impact of the designated representational medium on architectural design knowledge during the design process. It focuses on the relationship between designers’ cognitive processes and the revealed design information corresponding to different representational media. The assertion here is that designing, specifically the act of representation, necessarily involves a medium and that representational media possess agency, which affects the information content available to designers during the design process. Designing is defined as a process of constructing representations, where the act of representing facilitates a reflective dialogue between the designer and the object of representation. This study’s framework is aims to reveal the agency of representational media through a community of practice situated within shared sociocultural, and environmental contexts. The interaction between the designer and the media of representation is structured upon the theoretical model of–Activity Theory–, which provides a framework for analyzing human actions oriented toward specific purposes through instruments within particular conditions.–Within the framework of the article, two workshop sessions were conducted, along with semi–structured interviews related to those sessions. The data derived from the interviews were examined using the reflexive thematic analysis method. Information content related to various representational media within the shared sociocultural and environmental context was revealed. Wed, 01 Jan 2025 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/2464 2025-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/2391 Ankara / Nallıhan / Bağlıca Köyü kırsal alan ve geleneksel konut mimarisinin incelenmesi Bölükbaş Dayı, Esin; Hersek, Can Mehmet Bu çalışma, Ankara ili Nallıhan ilçesine bağlı Bağlıca köyündeki geleneksel kırsal konutların mimari özelliklerini belgelemeyi ve yerleşimin özgün dokusunu korumaya yönelik öneriler geliştirmeyi amaçlamaktadır. Coğrafi, tarihsel ve kültürel özellikler doğrultusunda, konutların plan organizasyonu, cephe karakteristikleri, yapı malzemeleri ve inşa teknikleri ayrıntılı biçimde analiz edilerek, tipoloji çalışması yapılmıştır. Ayrıca köyün yerleşim dokusu, sokak-yapı ilişkileri ve doğal çevreyle kurduğu bağ üzerinden mekânsal çözümler değerlendirilmiştir. Alan çalışmaları, mevcut yapı stokunun önemli ölçüde özgünlüğünü koruduğunu; ancak bakım, kullanım durumu ve mülkiyet gibi nedenlerle çeşitli tehditlerle karşı karşıya olduğunu göstermektedir. Bu doğrultuda, mimari belgeleme yöntemlerine dayalı bir koruma yaklaşımıyla yerleşimin sürdürülebilirliği açısından öneriler sunulmuştur. Çalışma, geleneksel kırsal mimarinin korunmasına yönelik akademik ve uygulamaya dönük katkılar sağlamayı hedeflemektedir. Wed, 01 Jan 2025 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/2391 2025-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/2390 Burdur / Bucak / Karaaliler Köyü Sarıkeçili Yörükleri yazlık yerleşiminde geleneksel çadır mimarisi Bakır, İbrahim; Bakır, Kadir Emre Yörükler, Türklerin tarih içindeki yerleşik ve göçer olarak ikili yaşam biçimlerinden konar-göçer hayvancılıkla geçimini sağlayan kesimidir. Anadolu’nun güney, batı ve kuzeybatısındaki dağlık arazide uzun yıllar, yaylak ve kışlak arasında göçerek hayvancılık yapmaktadırlar. Coğrafi koşulların ve yaşam tarzının barınakları biçimlendirmesinin sonucu olarak; barınma birimi olan kıl çadırlar seyrek dokulu olarak kurulmakta, yapısal olarak ise sökülüp takılabilir, kolay taşınabilir, çok fonksiyonlu ve az malzeme ile geniş alan örtebilir niteliktedir. Sarıkeçili Yörük kültürünün günümüze ulaşan az sayıdaki örneğiyle, yaşam tarzı ve özgün barınma mekanları çalışmanın konusudur. Bu yerleşim ve barınma mekanlarının belgelenmesi, korunması önem arz etmektedir. Somut kültürel değerleri yanında somut olmayan zaman üstü değerleri de bünyesinde barındıran bu yaşam biçiminin ortaya çıkardığı mekanların insanlığın ortak kültürel mirası olarak tescillenmesi, mümkünse yaşatılarak mümkün olmaz ise de kayıt altına alınarak geleceğe aktarılması gerekmektedir. Wed, 01 Jan 2025 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/2390 2025-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/2283 Modernin üretiminde kolektif bir yaklaşım: Antalya Yalı Apartmanı Funda Alyanak Kaya; Esin Bölükbaş Dayı Cumhuriyet döneminin ekonomik gelişim politikalarında önemli bir yere sahip olan konut kooperatiflerinin Türkiye’deki ilk örneği Ankara’da 1934 yılında kurulan Bahçelievler Yapı Kooperatifi’dir. Kooperatifleşme kısa sürede başkentten tüm ülkeye yayılarak toplu konut üretimi için yaygın bir pratik haline dönüşmüştür. Türkiye’de modernleşme hareketi kapsamında benimsenen korporatist toplum ideali doğrultusunda kurgulanan kooperatifler toplumsal dayanışmanın sağlanmasını amaç edinmiştir. Antalya’nın ilk apartmanı, Yalı Apartmanı (Kırk Daireler) da 1957'de DSİ çalışanlarına konut imkânı sağlamak için kurulan Sucular Yapı Kooperatifi tarafından inşa edilmiştir. Kırk bağımsız birimden oluşan apartman yapısı, pilotiler üzerinde yükselen, boşaltılan giriş kotunda ve teras çatıda ortak kullanım alanları olan, serbest plan ve serbest cephe etkisinin görüldüğü modernist yaklaşımının yanı sıra bulunduğu coğrafyanın iklimsel verilerini de dikkate alan mekânsal özelliklere sahiptir. Yapının mimari dili, 2. Dünya Savaşı sonrasında hem dünyanın hem de Türkiye’nin mimarlık ortamında etkileri hissedilen, modernist mimar Le Corbusier’in Unité d’Habitation projesindeki tasarım yaklaşımı ile benzerlik göstermektedir. Temel tasarım ilkeleri ve mekânsal organizasyonu incelendiğinde, Yalı Apartmanı bu yaklaşımın küçük ölçekli, yerel bir yorumu niteliğindedir. Antalya Yalı Apartmanı’nın inşa sürecinde ve mimari dilinde görülen modernist yaklaşımı odağına alan çalışma, kentte bulunan arşivlerde yapıya ilişkin ulaşılabilen bilgileri derleyerek, eski kullanıcıları ile sözlü görüşmeler gerçekleştirerek, dönemin apartman yapılarını etkisi altına alan ve Yalı Apartmanı’nda da baskın olan mimari yaklaşıma ek olarak yapının çevreden gelen verileri yorumlama biçimini inceleyerek, yapının belgelenmeye değer özelliklerini araştırmaktadır. Bu çalışmanın amacı, kentsel dönüşüm projesiyle yıkımı gündemde olan yapının, kolektif bir üretim biçimi olarak kooperatifçilik yönteminin benimsendiği inşa sürecini ve sahip olduğu dönem özelliklerini belgelemek ve kentsel bellekteki yerine dikkat çekmektir.; The first example of housing cooperatives, which hold a significant place in the economic development policies of the Republican Turkey, was the Bahçelievler Cooperative in Ankara in 1934. Cooperatives spread from the capital to the country, becoming a common practice for mass housing. Cooperatives, aligned with the corporatist society ideal adopted within the context of the modernization movement, aimed to foster social solidarity. Antalya's first apartment building, Yalı Apartment (Kırk Daireler), was built in 1957 by Sucular Building Cooperative, established to provide housing opportunities for employees of DSI. The building embodies a modernist approach characterized by open plan, free facade, and considers the geographical data. Comprising forty units, the structure stands on pilotis, featuring shared spaces at the entrance and terrace levels. The architectural language of the structure bears resemblance to the approach of Le Corbusier's Unité d'Habitation, which has influences on the global as well as Turkey’s architectural milieu after the World War II. Upon analysing its design principles and spatial organization, Yalı Apartment is a local interpretation of this approach on a small scale. By compiling archival information, conducting interviews, and examining the architectural approach, this research aims to investigate the noteworthy features of the building. The primary objective of this study is the documentation of Yalı Apartment with its architectural characteristics and collective production process. Additionally, the study draws attention to the place of the apartment, currently under the threat of demolition due to an urban renewal project, within the urban memory by highlighting its historical and contextual significance. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/2283 2024-01-01T00:00:00Z