http://hdl.handle.net/20.500.12566/1181 Mon, 06 Apr 2026 11:42:44 GMT 2026-04-06T11:42:44Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/2363 Meme bezlerinin embriyolojisi, histolojisi ve anatomisi Süzen, Lütfiye Bikem; Cengiz, Menekşe; Karagülle, Mehmet; Türk, Seval Meme dokusu, morfolojik özellikleri nedeniyle önemli dokularımızdan biridir. Meme patolojilerinin, özellikle de meme kanserinin mekanizmasını anlayabilmek için memenin gelişiminin, yapısının, komşuluklarının, arteriyel beslenmesinin, venöz drenajının ve lenfatik drenajının çok iyi bilinmesi gerekmektedir. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/2363 2024-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/2338 Endoplasmic reticulum stress pathway of chondrocyte apoptosis in osteoarthritis Türk, Seval Osteoartrit (OA), eklem kıkırdağının ilerleyici bozulmasıyla belirginleşen yaygın, kronik dejeneratif bir eklem hastalığıdır. Kıkırdak hasar gördüğünde, tehlikeye giren hücre dışı matrisin onarımını kolaylaştırmak için yeni sentezlenen proteinler salgılanır. Ancak, bu süreç kıkırdağın iç dengesini bozarak kondrosit apoptozuna yol açar. Eklem kıkırdağındaki ana hücresel eleman olan kondrositler, kıkırdak metabolizması için hayati öneme sahiptir. Apoptozis yoluyla kondrosit kaybı, kondrositopeni olarak adlandırılır, bu da OA'nın temel patolojik özelliğidir. Endoplazmik retikulum (ER), protein sentezi, katlanması, modifikasyonu ve bozunması dahil olmak üzere protein homeostazında hayati bir rol oynayan bir organeldir. Patolojik koşullar altında, Endoplazmik retikulum stresi (ERS), ER lümeninde katlanmamış veya yanlış katlanmış proteinlerin birikmesiyle indüklenir. Sonuç olarak, ERS indüklendiğinde, katlanmamış protein tepkisi (KPT) sensörleri adaptif bir tepki görevi görür veya stres şiddetli olduğunda hücrelerde apoptoza neden olabilir. Uzun süreli ve şiddetli ERS'ye yanıt olarak, UPR hücre ölümüne yol açan apoptotik yolları tetikler. Proapoptotik bir transkripsiyon faktörü olan C/EBP-homolog protein (Chop), ERS aracılı apoptozda aktive edilir. Kıkırdağın avasküler yapısı ve sınırlı rejeneratif kapasitesi nedeniyle, yaralanmadan sonra onarım önemli zorluklar ortaya çıkarır. Hipoksi, besin eksikliği, oksidatif stres ve kolajen mutasyonları gibi çeşitli hücresel stres faktörleri, ER yanlış katlanmış proteinlerin birikmesine yol açarak ERS neden olabilir. ER homeostazını ve hücresel canlılığı ve işlevi geri kazandırmaya yanıt olarak, KPT ve ERAD dahil olmak üzere bir dizi adaptif mekanizma tetiklenir. Hafif ERS hücreler üzerinde koruyucu bir etki uygularken, ER'nin kendi düzenleyici dengesini bozan uzun süreli veya şiddetli ERS, hücrelerin adaptif kapasitesini aşabilir ve kondrosit hasarına ve OA ilerlemesine katkıda bulunan temel patojenik faktörler olan apoptoza yol açabilir. Bu nedenle, ERS sinyal yolunu ve apoptotik faktörlerini kontrol etmek OA'yı önlemek ve tedavi etmek için kritik bir odak noktası haline gelmiştir. Özetle bu çalışma, OA kondrositlerde ERS yoluyla indüklenen apoptozun, ilişkili hedeflerin ve düzenleyici yolların temel mekanizmalarını açıklığa kavuşturmayı amaçlamaktadır. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/2338 2024-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/2337 Lectin-based histochemical analysis of sugar residues in the gastrointestinal tract of New Zealand white rabbit Türk, Seval; Öztop, Mustafa The gastrointestinal system of mammals exhibits interspecific variability both physically and functionally. The diversity in the gastrointestinal system reflects unique and functional traits among vertebrate animals. Lectin histochemistry is a method that uses lectins to identify and attach to glycosidic linkages in polysaccharides, glycoproteins, and glycolipids. This particular binding enables the identification of complex structures by determining terminal sugars, hence elucidating physiological or pathological alterations in cells, intercellular relationships, and intracellular transport mechanisms. The present study aimed to identify and illustrate the distribution and density of glycans throughout the gastrointestinal system of the New Zealand White rabbit, spanning from the stomach to the rectum, utilizing lectin histochemistry. Paraffin sections of Bouin-fixed rat tissues were taken 5-μm thick and were examined for the binding of lectins specific to GalNAc (HPA), Gal (PNA), GlcNAc (WGA), and mannose and/or glucose (Con A) using the lectin histochemical method. The lectin binding patterns in the stomach both the small and large intestines exhibited alterations, signifying a diverse composition of carbohydrates. The data indicate that mucin glycosylation differs across various anatomical locations and likely represents a responsive mechanism tailored to local physiological requirements. Keywords: Gastrointestinal system, intestine, lectin histochemistry, rabbit, stomach.; Memelilerin gastrointestinal sistemi hem fiziksel hem de işlevsel olarak türler arası değişkenlik gösterir. Gastrointestinal sistemdeki çeşitlilik, omurgalı hayvanlar arasında benzersiz mimari ve işlevsel özellikleri yansıtır. Lektin histokimyası, lektinleri kullanarak polisakkaritler, glikoproteinler ve glikolipidlerdeki glikozidik bağlantıları tanımlayan ve bunlara bağlanan bir yöntemdir. Bu özel bağlanma, terminal şekerleri belirleyerek karmaşık yapıların tanımlanmasını sağlar ve böylece hücrelerdeki fizyolojik veya patolojik değişiklikleri, hücreler arası ilişkileri ve hücre içi taşıma mekanizmalarını açıklar. Mevcut çalışma, lektin histokimyasını kullanarak Yeni Zelanda Beyaz tavşanının mideden rektuma kadar uzanan gastrointestinal sistemi boyunca glikanların dağılımını ve yoğunluğunu tanımlamayı ve göstermeyi amaçlamaktadır. Bouin fiksasyonlu sıçan dokularının parafin kesitleri 5 μm kalınlığında alındı ve lektin histokimyasal yöntemi kullanılarak GalNAc (HPA), Gal (PNA), GlcNAc (WGA) ve mannoz ve/veya glikoza (Con A) özgü lektinlerin bağlanması açısından incelendi. Midedeki ve hem ince hem de kalın bağırsaklardaki lektin bağlanma desenleri, karbonhidratların çeşitli bir bileşimini gösteren değişiklikler gösterdi. Veriler, musin glikozilasyonunun çeşitli anatomik konumlarda farklılık gösterdiğini ve muhtemelen yerel fizyolojik gereksinimlere göre uyarlanmış bir yanıt mekanizmasını temsil ettiğini göstermektedir. Wed, 01 Jan 2025 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/2337 2025-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/20.500.12566/2314 Emerging molecular insights in stem cell therapy for osteoarthritis: Decade of bibliometric analysis Türk, Seval; Demircioğlu Tekdöş, Demet Objective: Osteoarthritis (OA) a chronic degenerative joint disease that significantly challenges quality of life. Traditional treatments largely focus on symptom management, leaving a gap for therapies that can modify the disease process. Mesenchymal stem cells (MSCs) have gained attention as a potential therapeutic option due to their regenerative and immunomodulatory properties, leading to an increase in research activity in this area. This study aims to provide a comprehensive bibliometric analysis of MSC research in OA, highlighting key trends, contributors, and emerging areas of interest. Material and Methods: This study conducted a bibliometric analysis of MSC research in OA from 2012 to 2024, using data from the Web of Science. Employing robust tools such as VOSviewer, CiteSpace, and RBibliometrix provides an in-depth exploration of publication trends, collaboration networks, and emerging research themes, including cutting-edge areas like MSC-derived exosomes. Results: The study revealed a significant increase in MSC research output after 2015, driven by advancements in stem cell technology and a deeper understanding of OA pathogenesis. China, the USA, and Korea were identified as the leading contributors in this field. The most cited journals include “American Journal of Sports Medicine” and “Stem Cell Research&Therapy”. Additionally, the growing interest in MSC-derived exosomes as a promising research focus was highlighted. Conclusion: The potential of MSC-based therapies in OA treatment has garnered increasing attention, with a notable rise in publications since 2015. Novel approaches such as MSC-derived exosomes are emerging as promising therapeutic strategies in regenerative medicine. However, challenges remain, including variability in patient responses, the need for standardized protocols, and long-term clinical efficacy. Further advanced preclinical and clinical studies are necessary to fully establish the therapeutic potential of MSCs in OA treatment.; Osteoartrit (OA), yaşam kalitesini önemli ölçüde zorlayan kronik dejeneratif bir eklem hastalığıdır. Geleneksel tedaviler büyük ölçüde semptom yönetimine odaklanır ve hastalık sürecini değiştirebilecek terapiler için bir boşluk bırakırlar. Mezenkimal kök hücreler [mesenchymal stem cells (MSC’ler)], rejeneratif ve immünomodülatör özellikleri nedeniyle potansiyel bir tedavi seçeneği olarak dikkat çekmiş ve bu alanda araştırma faaliyetlerinde artışa yol açmıştır. Bu çalışma, OA’daki MSC araştırmalarının kapsamlı bir bibliyometrik analizini sunmayı, temel eğilimleri, katkıda bulunanları ve ortaya çıkan ilgi alanlarını vurgulamayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma, Web of Science’tan alınan verileri kullanarak 2012’den 2024 yılına kadar OA’da MSC araştırmasının bibliyometrik analizini gerçekleştirdi. VOSviewer, CiteSpace ve RBibliometrix gibi sağlam araçların kullanılması, MSC türevi eksozomlar gibi son teknoloji alanlar da dâhil olmak üzere yayın eğilimleri, iş birliği ağları ve ortaya çıkan araştırma temalarının derinlemesine bir incelemesini sağlar. Bulgular: Çalışma, 2015 yılından itibaren MSC araştırma çıktısında önemli bir artış olduğunu ortaya koymuştur. Bu artış, kök hücre teknolojisindeki gelişmeler ve OA patogenezinin daha iyi anlaşılması ile ilişkilidir. MSC araştırmalarının en çok gerçekleştirildiği ülkeler arasında Çin, ABD ve Kore bulunmaktadır. Literatüre katkı sağlayan en çok atıf alan dergiler, “American Journal of Sports Medicine” ve “Stem Cell Research&Therapy” olarak belirlenmiştir. MSC’lerin OA’da kullanımına dair yayınların 2015’ten sonra belirgin bir artış gösterdiği ve MSC kaynaklı eksozomların gelecek vadeden bir araştırma alanı olarak öne çıktığı gözlemlenmiştir. Sonuç: MSC araştırmalarının OA tedavisindeki potansiyeli artan ilgi görmektedir ve bu alandaki yayın sayısı 2015’ten sonra belirgin bir artış göstermiştir. MSC kaynaklı eksozomlar gibi yeni yaklaşımlar, rejeneratif tıp alanında umut vaat eden terapiler arasında yer almaktadır. Ancak hasta tepkilerindeki değişkenlik, protokollerin standardizasyonu ve uzun vadeli klinik etkinliğin belirlenmesi gibi engeller hâlen mevcuttur. Bu nedenle MSC temelli tedavilerin OA’daki kesin etkinliğini anlamak için ileri düzey preklinik ve klinik araştırmalar gereklidir. Wed, 01 Jan 2025 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/20.500.12566/2314 2025-01-01T00:00:00Z